Ik ben steeds meer gaan inzien hoe belangrijk echt contact is bij het begeleiden van mensen, of het nu in de tandartsstoel is, als integraal mondhygiënist of tijdens een sessie als lichaamsgericht psychosociaal therapeut. In een recente podcast met Jim van Os, een Nederlandse psychiater en voorstander van de Nieuwe GGZ, werd benadrukt dat het positieve effect van therapie voornamelijk afhankelijk is van de verbinding die de cliënt ervaart met de begeleider. Deze verbinding, ook wel mensgerichte benadering genoemd, begint niet bij een methode of techniek, maar bij de begeleider zelf. Het bewustzijn van de begeleider, zijn emoties en de mate van aanwezigheid spelen hierbij een cruciale rol. Door echt contact te maken, durven cliënten zich open te stellen en kunnen ze persoonlijke zaken delen die ze eerder voor zich hielden. Dit leidt tot een diepere connectie en helpt bij het loslaten van emotionele blokkades. Dit proces van co-regulatie, waarbij de begeleider een veilige omgeving biedt door er simpelweg te zijn, is essentieel voor het creëren van vertrouwen en ontspanning bij de cliënt. Ook in de tandheelkundige sector is dit van groot belang. Door tijd te nemen voor zelfreflectie en rust tussen behandelingen, kan de tandarts of mondhygiënist beter afstemmen op de behoeften van de patiënt en een veilige omgeving creëren waarin deze zich op zijn gemak voelt. Zo wordt niet alleen de kwaliteit van de zorg verbeterd, maar ook de ervaring van de patiënt. Het draait uiteindelijk allemaal om mens tot mens contact. Door echt aanwezig te zijn en aandacht te schenken aan de behoeften van de ander, kan de medische behandeling een diepere impact hebben en tot betere resultaten leiden.
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.